Kullanıcı Girişi | Üyelik
Be
Pain of Salvation
Albüm Türü : Stüdyo
Yayın Yılı : 2004
Ortalama Oy :


| Vidar sabit link
Progresivve metalin en iyi temsilcilerinden olarak gördüğüm, Pain Of Salvation 2004 yılında çıkarttıkları “12:05” konser kayıt albümünden sekiz ay sonra ”Be” albümünü çıkarttı. Albüme, hikaye olarak yazılmış en iyi Pain Of Salvation albümlerinden biri diyebiliriz. Konsept bir albüm olan “Be”’yi özellikle Pain of Salvation sevenlerin kesinlikle dinlemesi lazım.

Albüm 15 şarkıdan oluşuyor ve toplam bir saat on altı dakika. Tüm şarkılar birbirleriyle bağlantı diyebiliriz. Hayatı sorgulayan bir adamın hikayesini anlatan albümde; para, aşk, acı kısacası hayat hakkında her şeyi bulabiliriz. Bunun dışında albümde son şarkıyı saymazsak iki tane enstrümental parça bulunuyor. Bunlar : “Pluvius Aestivus, Vocari Dei II” Albüm bütün progressive metal tüm öğelerini barındırıyor diyebiliriz. Diğer progressive metal grupları gibi şarkıyı gereksiz sololar ile doldurmak yerine, Mükemmel bir konsept hikayenin üstüne, progressive metalin zirvesinden çalınan müzikler ve Daniel’in mükemmel sesi birleşince “Be” gibi bir albüm çıkıyor karşımıza.

Albüm konsept bir albüm olduğundan dolayı baştan sona dinlemesi gerektiğini düşünüyorum . Albümün sözlerini anlayana kadar okuyun olmazsa tercüme ettirin. Albümü tam olarak sindirene kadar ard arda dinlemenizi öneririm. Hikayeyi ve şarkıları tam olarak anladığınıza inandığınız vakit albümü dinlerken çok daha fazla zevk alacaksınız. Bu albümde benim için diğer şarkılardan ayrılan bir şarkı var ki o da “Lilium Cruentus” her dinlediğimde sanki şarkıda anlatılan duyguları yaşıyor, çalınan flütleri kendi içimde hissediyorum…

Pain Of Salvation her zamanki gibi tarzından hiçbir şey kaybetmemekle birlikte yine süper bir iş çıkartmış. Şimdiye kadar kendini baştan aşağı yenilemediği halde tarzından hiçbir şey kaybetmeyen grup bu albümüyle en az beş üzerinden dörtü hak ediyor

| Inside the Pain sabit link
İşte Pain of Salvation'un nasıl sınır tanımayan, kalıplara sığmayan bir grup olduğunu anladığımız albüm. Daniel Gildenlow'un 15 şarkıyla varoluşu bizlere anlatma çabası. Bunu başka hangi grup yapabilirdi çok merak ediyorum varoluş'u bir tek albüme sığdırabilmek.

BE deneysellikte son nokta. Pos'un her albümü bir diğerinden farklıdır ama BE albümü bu zamana kadarki en deneysel pos albümüdür ve gerçekten üzerinde fazlasıyla kafa patlatmak gereken bir hikayesi vardır.

Yine diğer albümler gibi BE'de konsept albümdür. Konu en kısa şekliyle varoluş'dur. Nüfusla birlikte insanların doğaya verdikleri zararın gittikçe artması, insanların tanrıdan uzaklaşması, paranın herşeyin efendisi haline gelmesi ve en sonunda insanların kendi sonlarını hazırlaması anlatılır albümde.

Albüm diğer pos albümlerinin aksine küçük bir oda orkestrasıyla kaydedilmiştir. Gruba albümde Orchestra of Eternity eşlik etmiştir. Diğer bazı gruplar gibi orkestra yapay değil aksine grubun bir parçası gibi harika bir uyum içersindedir albümde.

Şahsi fikrim en iyi pos albümlerindendir BE mutlaka dinlemelisiniz. Albümün birde DVD'si bulunmaktadır. Bir müzikal havasında baştan sona çalınır orkestrayla albüm ve Daniel Gildenlow bir tiyatrocu gibi konsepti canlandırır bize...

| ahmetkemalyildiz sabit link
Albümü çoktandır dinlemiyorum. Albüm hakkında yaptığım ilk yorumu paylaşamak istedim. Çoğu fikrim değişti. Bunu da belitmek isterim.

Tanri bize "OL" dedi;ve biz de "OL" uverdik...

BE, Pain Of Salvation'in besinci stüdyo albümü, konsept-rock opera olarak da lanse edilmelidir ki bence dogrsu da budur! Yukarida yazdigim cümle/ayet'le bir hristiyan oldugunu düsündügüm Gildenlöw'ün ne kadar alakasi vardir, ya da bundan haberdar midir bilemiyorum ama "Varolus, din, siyaset, yasam, kisacasi hersey" i 76 dakikaya sigdirmaya çalisan ve (çok ince, dikkat edilmesi bir durum söz konusu burada) bunu gerçeklestiren bir dahinin varligina sükrediyorum, çünkü -müzik Tarihini bilmiyorum yaniliyorsam uyarin- Varolusu anlatan felsefe tabanli bir albüm yapmistir Daniel Gildenlöw, ve bu bir ilktir!...

Kendi agzindan çikan sözcüklerle de yaptigi iste iddiali oldugunu gözler önüne seriyor; biz faniler de aylarca albümdeki karakterleri, latince sarki sözlerini ve konsepti çözebilme gayretleri içinde kaybolurken hem Daniel'in hem de Tanri'nin gözünde gülünç, ayni zamanda da farkli bir konuma geliyoruz:

"Bu zamana kadar yaptigimiz en iyi albüm bu". Bir müzisyenin en iyi albümünü açiklamasi, ilginç geliyor bana, acaba Roger Waters'a göre en iyi PF albümü, Robert Fripp'e göre en iyi KC albümü, (Yes'te patron kim oluyor?) Chris Squire'a göre en iyi Yes albümü hangisidir hep merak etmisimdir... Sanatçilarin bakis açilari hep farklidir...

Uzun bir giristen sonra Daniel Gildenlöw'ün hayatini adadigi, ugruna yillarca felsefe okudugu kusursuz bir albümün sahsimca kisaca yapilmis dogru/yanlis da olabilir fikirlerini okuyacaksiniz... Hepinize simdiden tesekkürlerimi sunuyorum ve albüm hakkinda yeni fikirler edindikçe paylasmaya gayret edecegim sizlerle...

1-Animae Partus ("I am")

Baslangiç, bize yaratilisin bir çember hissini verdigini anlayabilmemizi saglayan ipuçlarini sergiliyor ve Ingilizce bilmeyen birisi olarak anlamadigim ama iyi bir anlam ifade ettigini hissettigim su cümleyi deklare ediyor bizlere:

Who I am? In the back of my awareness I find words I will call myself… "GOD" And I will spend the rest of forever ,Trying to figure out who I am

I ANIMAE PARTUS All in the Image Of

2-Deus Nova (Fabricatio)

Insanlik tarihi boyunca dünya nüfusunun ilerleyisini anlatmakta, mükemmel piyano ve klasik müzik enstrümanlari esliginde... Lirikleriyle öne çikan ilginç bir parça... Ardindan sistemin kendini reset etigini belirten bir diyalog a tanik oluyoruz...

3-Imago (Homines Partus)

Insanoglunun mevsimler hakkindaki görüslerini, yani dünyanin her zaman kendini tekrar eden bu kusursuz tabiatini anlatiyor, iste bu bizim güzelligimiz aslinda... Folklorik bir yapi sergileniyor konseptin üçüncü parçasinda, ve deneyselligin kralini yasatacak ve tüm önyargilarimizi silip süpüren, aslinda progresif metal diye bir tanimin olmadigini, progresif rock diye bir tanimin oldugunu anlatan

4-Pluvius Aestivus Of Summer Rain (Homines Fabula Initium)

Isimli enstrümantal piyano soloyla ve ona eslik eden klasik müzik enstrümanlariyla, bizlerin üzerine saf yagmur damlaciklarini yagdiriyorlar, halimizden o kadar memnunuz ki sonsuza kadar böyle kalalim istiyoruz... Bu parçayi hatirladigmi kadariyla Daniel çocukken bestelemis sanirim demeden de geçemeyecegim...

II MACHINASSIAH Of Gods&Slaves

5-Lilium Cruentus (Deus Nova) On the Loss of Innocence

Üç ayri konuyu progresif ögelerle birlestiriyor, yer yer thrash denilen ritimlere agirlik veriliyor , klasik müzik enstrümanlariyla ve opera vari kadin vokallerle aslinda bizlere hayatin anlamini, hepimizin burada(yeryüzünde) olma sebebini söyleyen iki kelimeyi yeniden tekrarliyor: "My Love"

6-Nauticus (drifting)

Bu parçanin ismini ne zaman zikretsem yüzümde gülümsemeler beliriveriyor, çok ilginç, komik , kahkaha atmania sebebiyet verebilecek kalin sesli vokaller ve gitarin konustugu Tanri'ya yakaris: Save me, I’m drifting Help me, I’m drifting Oh Lord…Oh Lord…Oh Lord Gerçekten çok komik, dinlemelisiniz bu albümü... Ve favori parçama geçis niteliginde yaratilmis Mr.Money (Bay Para) ve Girl (Kiz) in koparici ve ders niteligindeki diyaloglari duyuluyor, dikkatli lütfen...

7-Dea Pecuniae (I. Mr. Money II. Permanere III: I Raise My Glass)

Hemen parça hakkinda yorum yapmadan konseptin bir diger parçasina geçiyorum çünkü albümün en güzel parçasiyla (gerek lirikleri, gerek düzenlemesi, orkestrasyonu, gitar solosu, asmis vokali) karsi karsiyayiz... Money Rules! Money Rules! diyerek Dea Pecuniae'ya eslik ediyoruz, Here's To Me Daniel, iyi ki varsin Daniel! Izninizle devam etmek istiyorum konsepte...

III MACHINAGEDDON Nemo Idenas Aderat Zui Rependeret

8-Vocari Dei Sordes Aetas - Mess Age

Fazla söze mahal vermeden hemen yazmak zorundayim çünkü zamanimiz kisitli..Tanriya gönderilen mesajlar burada var, isyanlarimiz, afflarimiz, sorularimiz: Neden hayat zor Tanrim, neden?

9-Diffidentia (Breaching the Core)

Sizce Tanriya güvensizlik diye birsey olabilir mi? Veya Tanri'nin insanlara güvenememesi? Sanirim bu parça yukarida belirrtigim sorular hakkinda, bizleri isyana sürükleyebilir mi? Tanri ve Insan'in karsilikli konusmasi mi yoksa insanin kendisini sorgulamasi mi? Konseptin en karisik kisimlari basliyor...: - Degisebilir miyiz? - Evet, Degisebiliriz!. Degisirken kendimizi üzmemek kosuluyla...

10-Nihil Morari (Homines Fabula Finis)

Konseptin en komplike kismidir kanimca... Içerigi sebebiyle sert ögelere de, masumiyete (klasik müzik, orkestra) de... yer verilmistir...

IV MACHINAUTICUS Of The Ones With No Hope

11-Latericius Valete

Mükemmel enstrümantalite ve komplikeligin ardindan gelen su cümle tüylerimizi diken diken etmeye yetecektir: 2,060 AD: 1.2 Million people... (Insanlik, hayretler içindedir!)

12-Omni (Permanere?)

Yavas yavas insanoglu var olmaya dogru emin adimlarla yürümektedir... Hersey mi? Neden olmasin?

13-Iter Impius Martigena, son of Mars (Obitus Diutinus)

Dea Pecunia'ya en güzel bölüm diyen naçiz bünyemiz, kulaklarin duydugu mükemmel piyano girisiyle senlenir, Daniel Gildenlöw'ün sadece mükemmel bir vokalist olmadigini, ayni zamanda günümüz progresif müziginin kurtaricisi oldugunu anlar ve artik sonun baslangicina vardigimizi anlariz göyaslarimiz esliginde...

14-Martius/Nauticus II

Albümün en basit parçasi olmasina progresifliginden ödün vermeyen bir parçadir, lirikler artik Tanri'nin var oldugunu, herseyi gördügünü/hissetigini anlatir, hikaye baslangiça döner, Imago'da kullanilan ezgiler bizi basa götürse de artik son gelmistir: I am all the breathing "BE"

V DEUS NOVA MOBILE ...And A God is Born

15-Animae Partus II

"I AM"

Tekrar baslangiçtayiz! Yeniden! Artik nefes alabiliyorum! Çünkü, buradayim!...

| Dreamtime sabit link
Özlem içerisindeydim yeni Pos albümüne. Çok büyük beklentilerim vardı albümle ilgili fakat albümü dinlediğimde çok büyük hayal kırıklığına uğradım. Pos alıştığımız Pos değildi. Çok çok farklıydı. Bir kere bir orkestra ile çalışılmış, senfonik yönü ağır basmış. İkincisi müzikal açıdan insanı tatmin etmeyen bir çok şey vardı bu albümde. Solo ya da ne bileyim alıştığımız Pos müziği ortada yoktu. Ama çok çok farklı şeyler vardı. Konsept!!

Kısaca varoluştan, paranın insan hayatındaki konumundan, insanlardan ve en önemlisi bol bol tanrıdan bahsedilmekte bu albümde. Daniel yıllardır varoluş ile ilgili araştırmalar yapmış. Yüzlerce kitap, makale, internet siteleri vs.. dolaşmış okumuş durmuş ve biriktirdiği meteryallerle bir hikaye hazırlamış ve işte ''Be''. Kesinlikle konsept karşısında donup kaldığımı söyleyebilirim.İçine girmesi ve birşeyler anlamam hayli zamanımı aldı. Zaten Daniel yararlandığı siteleri ve kitapların listesini vermişti. Aslında bunlar ile desteklendiğinde Be konsepti biraz daha anlaşılır hale gelmekte.

Ben tam anlamıyla anlamış değilim fakat canım sıkıldıkça konsepti kurcalıyorum. Ayrıca albüm dinlendikçe kendini sevdiriyor.Konsepti ile başyapıt olabilir.

Ayrıca dvd ile desteklenirse daha bir keyif almak mümkün.

Şarkı Listesi
Prologue
1. Animae Partus ("I am") (1:48)
I) Animae Partus (All in the Image of)
2. Deus Nova (Fabricatio) (3:18)
3. Imago (Homines Partus) (5:11)
4. Pluvius Aestivus (Of Summer Rain [Homines Fabula Initium]) (5:00)
II) Machinassiah (Of Gods & Slaves)
5. Lilium Cruentus (Deus Nova) (On the Loss of Innocence) (5:28)
6. Nauticus (drifting) (4:58)
7. Dea Pecuniae (10:10)
I) Mr. Money
II) Permanere
III) I Raise My Glass
III) Machinageddon (Nemo Idoneus Aderat Qui Responderet)
8. Vocari Dei (Sordes Aetas - Mess Age) (3:50)
9. Diffidentia (Breaching the Core) (Exitus - Drifting II) (7:37)
10. Nihil Morari (Homines Fabula Finis) (6:22)
IV) Machinauticus (Of the Ones With no Hope)
11. Latericius Valete (2:28)
12. Omni (Permanere?) (2:37)
13. Iter Impius (Martigena, Son of Mars) (Obitus Diutinus) (6:21)
14. Martius/Nauticus II (6:41)
V) Deus Nova Mobile (...and a God is Born)
15. Animae Partus II (4:09)

Toplam Süre: 75:58
 
Kadro
- Daniel Gildenlöw / vokal, akustik gitar
- Frederik Hermannson / kuyruklu piyano, klavsen
- Johan Langell / davul, perküsyon, vokal
- Kristoffer Gildenlöw / akustik bas, çello
- Johan Hallgren / gitar, vokal
 
 
 
   
 
 
 
 


2006 - 2010 Progturk.com
Bu site progarchives.com'dan esinlenerek hayata geçirilmiştir.
Destek: Last.fm ProgressiveTR grubu
Kodlama ve Tasarım: Anıl "megamefta" Okay