Kullanıcı Girişi | Üyelik
Division Bell
Pink Floyd
Albüm Türü : Stüdyo
Yayın Yılı : 1994
Ortalama Oy :


| Dark-Dream sabit link
Baştan sona hüzünlü ve melankolik yapıya sahip, belki de en farklı Pink Floyd albümü, sound ve yapı olarak önceki albümlerden bir hayli farklı.Roger Waters'ın olmadığını direkt hissediyorsunuz.Bestelerde bircok farklılık ve aşırı gitar işçiliği var, ayrıca güzel bir ambiant arka plan.
Genelde hüzün hakim albüme. Özellikle grubun nasıl bir başkalaşım geçirdiğini anlamak için ilk albümlerinden sonra dinlenmesi ilginç olabilir. Ne olursa olsun dünyada tekrarlamayan ve bunu aynı türe sadık kalarak yapan nadir gruplardan Pink Floyd.

Baştan sona aynı duygu içinde akıp gidiyor şarkılar, albümün tanımı için melankolik bir psyhedelic düzende dibine kadar progressive-rock denebilir. Çoğu şarkı enstrumantel niteliğe sahip. Gitara doyuyorsunuz.Önceden gürültü bile müzikti Pink Floyd için, bu albümde, tam tersi her nota düşünülmüş, aralık yok, herşey kusursuz. Mükemmelde bir prodüksüyona sahip.

Tüm besteler David Gilmour'a ait.Önce mistik bir açılış yapıyor,Shine On You Crazy Diomand gibi sakin dokunuşlardan sonra bluesy bir havaya giriyor şarkılar, ardından arka arkaya hüzünlü parçalarla darmadağan oluyorsunuz, albümde genel olarak bir doymuşluk, geçirilmişlik hissi var, şarkılar gerçekten huzur verici.
Marooned,Take It Back ve Coming Back To Life gerçekten inanılmaz şarkılar, High Hopes'u soylememe bile gerek yok, şimdiden klasik bir şarkı.

| Al sabit link
Ağır ve kasvetli progressive albümü olarak özetlenebilir "Division Bell". Gitarın çok ön plana çıktığı, her fırsatta kendini gösterdiği ve bunun yanında klavyenin büyük rol oynadığı, atmosferi yaratmada birincil görevi üstlendiği, davulun ise sadece parça bütünlüğünü korumak adına iş yaptığı (high hopes hariç) bir albüm division bell.

Cluster One ile vurucu bir giriş yapan grup what do you want from me'den itibaren ağır bir havaya bürünür. Klavye her fırsatta karamsar notalar üretir gitar riffleri her anlamda hüzün yaratmak üzerinedir. Tek sorun ise liriklerdedir. Evet lirikler o kadar ıkınılarak yaratılmıştır ki artık bir süre sonra ne alaka demeye bile başlayabilirsiniz. Misalen Lost for words parçasının liriklerinde hissedilir bu. Lirikler haricinde parçalar arasında Rick Wright sayesinde inanılmaz akış vardır. Poles Apart parçasından High Hopes'a kadar bir çırpıda geçersiniz ve sanki size 45 dakikadır aynı parça çalıyormuş gibi gelebilir.

Rick Wright'ın front vokal yaptığı Wearing inside out albüme inanılmaz bir hava katar. Wright'ın yorgun sesi albüm konseptine ve atmosfere o kadar uyar ki keşke tüm parçalarda front vokal yapabilseydi diyebilirsiniz. Wright'ın bu vokal bağlamındaki sunumu Obscured by The Clouds albümündeki Stay parçasını anımsatır bize.

High Hopes'a gelecek olursak... Pink Floyd'un son bestesi. 27 yılın final parçası. çan sesleri bizi Time parçasına götürür fakat bu sefer davul yerine klavye giriş yapar parçaya ve ani iniş çıkışlar değil gittikçe artan bir ve yavaş yavaş iliklere işleyen melodiler yaratır Rick Wright. Gilmour'un boğuk sesi tam oturur parçaya. Atmosferdeki karamsarlığı ve boğukluğu tamamlar ve liriklerdeki mana ile birleşir ve duygu bütünlüğü yaratır. Nick Mason ise geri planda gözükse bile nakaratlarda davulu o kadar güzel yedirir ki parçaya ve ortadaki akustik gitar solosunda o kadar inanılmaz bir ritim tutturur ki her davul darbesi sizi daha da dibe çeker. Ve ara soloda kullandığı darbeler The Wall albümde Bring The Boys Back Home parçasını andırır. The wall'a küçük yolculuklar yaparsınız. Finaldeki solo ise o kadar yavaştır ve sizi o kadar zorlar ki geçmişe yolcukluk yapmak için kendinizi tutamazsınız. Bugün her şey güzel olabilir ama parça size hep eskiyi özletir, hep sizi umutsuzluğa sürükler. Hiç bir şey eskisi gibi olmayacak diye fısıldar kulağınıza.

Division Bell, The Dark Side of The Moon gibi kolay sindirilebilen albüm değildir ve eğer sarmazsa sizi ilk dinleyişte ona bir şans vermelisiniz. Çünkü siz onu değil o sizi kabul edecektir bir süre sonra.

| b4usleep sabit link

Şarkı Listesi
1. Cluster one (5:58)
2. What do you want from me (4:21)
3. Poles apart (7:04)
4. Marooned (5:28)
5. A great day for freedom (4:18)
6. Wearing the inside out (6:48)
7. Take it back (6:12)
8. Coming back to life (6:19)
9. Keep talking (6:11)
10. Lost for words (5:14)
11. High hopes (8:31)

Toplam Süre: 66:24
 
Kadro
- David Gilmour / gitar, vokal
- Nick Mason / bateri
- Richard Wright / klavye, vokal

Birlikte:
- Jon Carin / klavye
- Bob Ezrin / klavye, perküsyon
- Dick Parry / tenor saksafon
- Guy Pratt / bass
- Tim Renwick / gitar
- Gary Wallis / elektro & akustik perküsyon
- Sam Brown, Carol Kanyon, Rebecca Leigh-White, Durga McBroom & Jackie Sheridan / arka vokal
 
 
 
   
 
 
 
 


2006 - 2010 Progturk.com
Bu site progarchives.com'dan esinlenerek hayata geçirilmiştir.
Destek: Last.fm ProgressiveTR grubu
Kodlama ve Tasarım: Anıl "megamefta" Okay