Kullanıcı Girişi | Üyelik
Ok Computer
Radiohead
Albüm Türü : Stüdyo
Yayın Yılı : 1997
Ortalama Oy :


| Al sabit link
Prog-related olarak da anılabilecek albüm radiohead'in en popüler parçalarını barındırmakta. yoğun bir müzikal sunum ile elektronik öğeleri birleştiren grup bu ana kadar yaptıkları albümler arasında tepe noktası yapmıştır.

Paranoid Android, Karma Police ve Exit Music (for a film) parçalarını her konserinde çalan grup özellikle Paranoid Android ile müzik dünyasındaki konumunu daha da yüceltmiştir nitekim parçadaki gitar solosu en iyi rock gitar soloları listesine son sıralarda olsa da girmeyi başarmıştır. parçanın esin kaynağı ise "otostopçunun galaksi rehberi" kitabındaki Marvin adlı süper bir zekaya sahip robottur. parçadaki inişler çıkışlar, bir anlık patlamalar paranoyak bir bünyenin çığlıklarını ve isyanını kanımca çok güzel dile getiren bir yapı oluştururken Thom Yorke'un her zamanki sesini kullanma kabiliyeti sayesinde bu atmosfer dinleyicinin içine daha da işliyor. Paranoid Android tarzında bu tür dinleyiciyi sürekleme işini gören bir başka parça da Electioneering. beni en çok sürekleyen iki parça olarak Ok Computer albümünün en hareketli parçaları olarak gözümüze çarpmakta.

Paranoid Android ve Electroneering dışında albüm genel hava olarak daha sakin ve derin bir anlatım içermekte. fakat bu akış içinde öne çıkan diğer iki parça da Karma Police ve Exit Music. Exit Music parçasının yapısı çok sakin bir gitar melodisi ile başlayıp vokalin isyan noktasına gelmesi ile yerini hızlı ve sert davul ve bas tınılarına bırakmakta ve klayve vokalin isyankar sesinin derinlemesine dinliyice gelmesini sağlamaktadır. bu bakımdan dinleyici de kendini müziğin akışına kaptırmakta ve parça ile duygusal bir bütünleşme yaşamaktadır.

Albüm boyunca sürekli hayal kırıklıkları, iç çatışmalar ve isyanlar, yenilgiyi kabulleniş gibi temalar işlenmekte ve bu durum Karma Police ile bir şikayet olarak dışa vurulmaktadır; "karma police/ arrest this man/ who talks in maths". ve yine exit music parçasındaki gibi kontrolünü kaybeden bir karakter karşımıza çıkarmaktadır parça; "for a minute there/ i lost myself"

Radiohead gibi bir grup sürekli negatif ve insanı boğan, depresyona sokan albümler oluşturmasına karşın sürekli kendini dinletmeyi bilen bir yapıya sahip bir grup. popülerliği de sanırım insanın kendini kötü hissetmeye meyilli yapısından kaynaklanmaktadır. nitekim bir çok parçası kolay sindirilebilir gibi gözükse de grubun bütün parçaları aslında bu şekilde dinlenildiğinde yüzesel bir bakış açısında kalmanıza neden olacaktır. çünkü Paranoid Android gibi bir eseri barındıran albüm kesinlikle sığ ve kolay sindirilebilir olmaktan çok uzak.

| ahmetkemalyildiz sabit link
Vakt-i zamanında sadece Cuma günleri çalan (On A Fridays) bu grup gel zaman git zaman nice büyük grupları sollayarak dünyanın zirvesine yerleşiyor ve dünyanın büyük çoğunluğuna göre en büyük müzik grubu oluveriyor. Peki, nedir efendim bu İngiliz saykedelik rock grubunun bu lakabı hala alnı ak bir şekilde sürdürebilmesine sebep olan unsurlar? Mesela, nedir, hep riskli, birbirine benzemeyen tarzda albümler yapmaları; birbirinin kopyası albümler yaparak çok satma kaygısını gütmemeleri ve hiçte rock starmış gibi davranmamaları... Yani adamların kaprisleri..vs yok, hepside mütevazı çocuklar Allah var.

Öncelikle bazı şeyleri belirtmem faydalı olacaktır. Bu grubun büyük bir hayranı değilim. Ama adamlar öyle bir albüm yapmışlar ki bu albümü ne zaman dinlesem -biraz kendini beğenmişçe olacak ama, başka bir albümlerini de dinlemeye gerek duymuyorum- bambaşka alemlere dalıp giderim. Müzik, en kısa tanımıyla budur. Size farklı düşünmenizi ve üretilen albüme tepki vermenizi sağlıyorsa, o sanat işlevini görmüş demektir. İşlevsiz sanat olur mu olmaz mı bu ayrı bir tartışma konusu..

Bahsettiğim üstün meziyetli Radiohead albümü, eminim çoğunuzun da dinlemiş olduğu Ok Computer dan başkası değil.. İsmi insana itici gelen -en azından şahsıma itici geliyor- bu albümde inanın bir tane bile boş eser yok sevgili canlar. Müzikalitenin en üst seviyesi nedir diye, müzikle alakadar olmayan bir insan size böyle bir soru sorsa, cevabınız kuşkusuz Radiohead'in Ok Computer albümü olacaktır. Radiohead'in en önemli alamet-i harikası olan Ok Computer albümü, sizi 'Dünyanın gidişatı hiçte iyi değil?' gibi edişelerle isteksizliğe ve hevessizliğe götürse de, hatta yaşama sevincinizi kırsa da, inanın bu albümü dinledikten sonra bambaşka bir boyuttan gerçeğin ta kendisine geçişin tadına varıyorsunuz. Sonunda anlıyorsunuz, RateYourMusic ve ondan önce sayısız müzik otoritesinin bu albümü niçin bu kadar yücelttiğini... Yine de kendinize sormadan edemiyorsunuz; "Yahu o kadar sene geçmiş, nice başyapıt albümler bestelenmiş, tüm zamanların en iyi albümü nasıl olur da 1997 senesinde Radiohead tarafından yapılmış olabilir?"

Şarkı Listesi
1. Airbag (4:44)
2. Paranoid Android (6:23)
3. Subterranean Homesick Alien (4:27)
4. Exit Music (For a Film) (4:24)
5. Let Down (4:59)
6. Karma Police (4:21)
7. Fitter Happier (1:57)
8. Electionnering (3:50)
9. Climbing up the Walls (4:45)
10. No Suprises (3:48)
11. Lucky (4:19)
12. The Tourist (5:24)

Total Time: 53:21
 
Kadro
- Thom Yorke / vokal-gitar-klavye
- Jonny Greenwood / gitar-klavye
- Ed O'brian / gitar-geri vokal
- Phil Selway / davullar
- Colin Greenwood / bass
 
 
 
   
 
 
 
 


2006 - 2010 Progturk.com
Bu site progarchives.com'dan esinlenerek hayata geçirilmiştir.
Destek: Last.fm ProgressiveTR grubu
Kodlama ve Tasarım: Anıl "megamefta" Okay